Eenenveertig dagen hitte, en geen enkele eerlijke krantenkop. Wat we tijdens het droge seizoen hebben opgebouwd, komt er binnenkort aan — helder, koel en de moeite waard om er buiten voor te blijven staan.
De spanning daalt nog voordat de eerste druppel valt. Dit is het moment — de lucht wordt stil, het licht springt op groen, iedereen kijkt tegelijk op.
We zijn niet bezig met het maken van een mailinglijst. We creëren een moment — en we hebben liever dat je er zelf bij bent dan dat je er een week later over leest.
Er stijgt stof op van de hete stenen en de hele straat ruikt naar een herinnering. Petrichor. Dat woord bestaat omdat dat gevoel erom vroeg.
Schouders zakken naar beneden. Niemand zoekt dekking. Ergens achter je lacht een vreemdeling, en het klinkt als een teken van toestemming.
De hitte zegt niets. Ze verdwijnt gewoon. Wat overblijft is heldere lucht en de vreemde luxe om weer na te kunnen denken.
